چاکراها در هاله
در بدن انسان صدها نقطهي تمركز و تجمع انرژي وجود دارند. نقاطي كه از طريق آنها
انرژي به بدن وارد يا خارج ميشود، چاكرا نام دارند.چاكرا يك واژهي سانسكريت به
معناي «چرخ گردنده» يا «ديسك چرخنده» است. اين ديسكهاي نور، گردابهايي از
انرژي ضرباندار هستند كه درون كالبد فيزيكي و كالبدهاي نامرئي هاله نفوذ ميكنند
و انرژي حياتي را به آنها انتقال ميدهند (انرژي اتري كيهان و انرژي زميني براي تغذيه
و نگهداري كالبد فيزيكي). اين گردابهاي انرژي چرخنده، جايگاه شعور، آگاهي روحي،
شهود و تكامل معنوي هستند.
اگرچه هاله انسان حاوي صدها چاكراي فرعي و حداقل 12 چاكراي اصلي است،
تمركز ما بيشتر روي 7 چاكرا از 12 چاكراي اصلي است: چاكراي ريشه، چاكراي
طحال، شبكهي خورشيدي، چاكراي قلب، چاكراي گلو، چشم سوم، و چاكراي تاج.
علت توجه به اين چاكراها اين است كه اينها اساساً با وضعيت فيزيكي ما و سطوح
بالاتر آگاهي در ارتباطند. هفت چاكراي اصلي در راستاي نخاع قرار گرفتهاند. اين
گردابهاي انرژي با يك خط انرژي به نام ساشومنا كه از مركزنخاع ميگذرد، اتصال
دارند. در راستاي خط ساشومنا، دو كانال انرژي به نام آيدا (زنانه) و پينگالا (مردانه)
قرار دارند، كه در هم تابيده شده، مانند شكل 8 چاكراها را در برگرفتهاند و در بدن از
ناحيهي پرينه تا فرق سر امتداد دارند.
در سطح فيزيولوژيك، هرچاكرا با قسمتي از عقدههاي عصبي و غدد سيسم درون ريز
در ارتباط است. چاكراها، جريان انرژي كيهاني و زميني را به داخل و خارج هاله تنظيم
ميكنند و انرژي حياتي را براي حفظ و نگهداري كالبد فيزيكي تغيير و انتقال
ميدهند.
در سطحي نامحسوستر چاكراها به عنوان گذرگاههاي انرژي، به بعد متفاوتي از
آگاهي عمل ميكنند، بعدي كه وراي دنياي سه بعدي ما است. هر چاكرا به عنوان
يك مركز مستقل آگاهي عمل ميكند و بخشي ضروري براي تكامل معنوي ما است.
همهي احساسهايي كه در زندگي تجربه ميكنيم، همهي افكار و همهي احساسات
ما، از جمله تلخترين خاطراتمان، در جايگاههاي ويژهاي در چاكراها و سيستم هالهاي
يافت ميشوند. اين موضوع شامل همهي تجربيات متافيزيك
ما در سطوح اختري در حين رؤياهايمان نيز هست. اگرچه هر چاكرا به عنوان يك مركز
مستقل آگاهي عمل ميكند، همهي چاكراها به هم مربوطند و سيستم يكپارچهاي
را تشكيل ميدهند كه ذهن، بدن و روح را به هم ارتباط ميدهد. هدف اصلي از
شناخت و كار با چاكراها كسب تكامل و يكپارچگي دروني است. به اين ترتيب ما بين
جنبههاي مختلف آگاهي خود، از فيزيكي تا معنوي، يك همبستگي هارمونيك برقرار
ميكنيم. در نهايت ما در مييابيم كه جنبههاي مختلف وجود ما (فيزيكي، عاطفي،
ذهني و روحي) همه با هم كار ميكنند و هر جنبه بخشي از يك مجموعه كامل
است.
موضوع مهمي كه بايد درك كنيم، اين است كه چاكراها گذرگاههاي آگاهي ما
هستند. چاكراها گذرگاههايي هستند كه از طريق آنها نيروهاي عاطفي، ذهني و
روحي جريان يافته، به صورت فيزيكي بيان ميشوند.
انرژي ايجاد شده بوسيلهي افكار و عواطف ما، از سيستم چاكراها عبور كرده، در
سلولها، بافتها و ارگانها توزيع ميشود. درك اين فرآيند به ما بصيرتي ميدهد كه
دريابيم چگونه خود ما بر وضعيت جسم، ذهن و شرايط زندگيمان تأثير ميگذاريم.
شکرانیم خالق را که بر